Categoriearchief: Enkele geschreven stukken uit het boek:

EERST GELUKKIG ZIJN MET JEZELF:

Je bent het moe een mens te zijn,
je zoekt iets zonder pijn.

Nooit eerder was je verdriet,
zo weergaloos met zoveel pijn.

Je huilt niet,
en het lachen heb je verleerd.

Hoe moet je beginnen,
om weer iemand te beminnen.

Zodra je de ogen opent,
is al het mooie je ontglipt.

Je noemt je jouw verlangen,
je herkent jezelf niet meer.

Je kunt niets meer zeggen,
je kan niets meer uitdrukken.

Je ziet vaak stukjes wereld,
waar je niet eens bent geweest.

Bekommerd om jou twijfel,
je angsten altijd genegeerd.

Vechtend tegen een tijd,
vrezend voor je eigen angst.

Nu geef jij je over,
aan de onthutsende onwetendheid.

Je moet het nu gaan zoeken,
anders kun je niet meer herstellen.

Je wilt weer tussen de mensen,
jezelf leren te vertrouwen.

Het lichaam is eenzaam geweest,
en je wilt dat je het geneest.

Luisteren naar het hart,
weer het jouwe maken.

Sluit je de ogen,
het klopt en wacht.

Hoe dieper je luistert,
hoe meer je ziet.

Terwijl het voortdurend borrelt,
is het gevoelig en kwetsbaar.

Blijf jezelf en volg je eigen patroon,
dat maakt jou genietbaar gewoon.

Graaf geen kuil,
voor eerlijke realistische woorden.

Ineens weet je weer hoe mooi het kan zijn,
hoe je naar dat verlangd hebt.

Alsof het zich heeft losgemaakt,
met weer die glinster in je ogen.

Laat het vliegen,
want dat geeft je vleugels.

En met volle overtuiging de zonsondergang,
tegemoet gaan rijden.

Zittend bij je beste vrienden,
stralend als een ster.

Deze zonnestraal geeft stilte,
stilte van glad water.

Een kalme zee,
en met helder zicht.

Zie je hem staan,
hij weet ervan.

Het is een verre vriend,
koester hem.

Die elk wens verzilvert,
ieder woord verguldt.

“VERTROUW EERST JEZELF,
DAN KOMT DE REST VANZELF WEL”.

—————————————————-

AFZIEN….MENTAAL EN FYSIEK.

Samen zoeken we,
naar het onzichtbare.

Het vreemde vinden wij onacceptabel,
het ontastbare maakt ons angstig.

Soms pijn van binnen, en o zo nietig,
onze innerlijke strijd.

Het leven terug in eigen handen,
in een vlaag van verlangen.

De vreugde van ons bestaan,
is de kunst van accepteren om momenten vrij te laten.

Een nieuwe dag vol frisheid,
doen je als mens steeds meer groeien.

Het eerste waar ik aan dacht,
is het laatste dat ik wist.

Grijp nu je kans,
lang genoeg afgewacht.

En later blijkt dan,
toevallig…in de juiste volgorde.

En zo is die cirkel weer rond,
laat die nieuwe ”ronde” maar komen.

Er is een kracht,
nooit zo sterk geweest.

Opstaan en doorgaan horen daarbij,
zeker voor de vooruitgang.

Dan voel je pas,
wat afzien en leven is.

In mijn hart voor het leven,
dat zal het zijn.

Zullen deze ervaringen,
zeker beloond worden.

Deze lach op mijn gezicht,
valt nu alles af te lezen.

Ik ben zo sterk,
omdat ik durf af te zien.

Wordt zichtbaar, opbloeien, vrij ademen,
en dat voor altijd,

JE BENT NOG STERKER DAN JE WERKELIJK DENKT TE ZIJN!

———————————————————–

GEDACHTEN OM DOOR TE GAAN:

Er zijn van die momenten in het leven,
welke je niet graag opnieuw zou willen beleven.

Er zijn van die momenten ook al zie je ze niet,
het gevoel van innerlijk verdriet.

Er zijn van die momenten dan kijk je om je heen,
dan zie je wat je bezit en toch ben je alleen.

Er zijn van die momenten die beslist niet oké voelen,
verdrietig bij de gedachten hoe het wel zou kunnen zijn.

Er zijn in ieders leven momenten van geluk,
maar opeens dan spatten ze stuk.

Je voelt je als onder een verstikkende deken,
waarin weinig dingen pijn kunnen verzachten.

Dan verbleken al die fleurende kleuren,
wat over blijft is grijs en grauw.

Je voelt je alleen en achter gelaten,
en weet niet goed wie je kunt vertrouwen.

Met wie kun je hierover praten,
zonder dat je het later zal berouwen!

Aan je zelfvertrouwen wordt geknaagd,
hoe klein kun je dan worden.

Je vraagt je af:
Moet ik wel doorgaan?

Of misschien wel een hele,
nieuwe weg inslaan.

Heb je de moed om verder te gaan,
laat het hoofd niet hangen.

Je zit niet in dat diepe dal,
het is die tijd, dat het leren zal.

Je moet doorgaan,
alles is nog niet verloren.

Je voelt je heel erg bekeken,
je leeft in dat glazen huis.

Je gaat verder vanuit een “nieuwe”basis,
en weet dat je jezelf even niet mag zijn.

Niemand die het ziet,
dat dit niet de echte ik is.

Bang om jezelf te zijn,
daarvan schrik je soms terug.

Het doet je pijn,
elke keer weer als jij je realiseert.

Dat het tijd wordt,
om jezelf weer te laten zien.

Je voelt je klein,
maar gelukkig sta je niet alleen.

Want mensen gaan (ver)oordelen,
die jou echte “jij” gaan zien, ze mogen je of niet.

Het gaat zo in het leven,
ze komen en gaan.

Het heeft geen zin om maar,
te blijven treuren en te lijden.

Dan moet je gaan knokken,
waardoor alles om je heen weer kleurrijk wordt.

Daarom ga genieten en ga,
de dingen doen die je zelf wilt.

Doe je werk,
naar eer en geweten.

Leer mensen kennen,
zoals jij het hun wilt ervaren.

Laat situaties passeren,
waardoor jij groeit en rijker wordt.

Zo laat je ondertussen wel mooi,
het hele leven voorbij gaan zoals jij het wenst.

EN DAAR DOE JE HET ALLEMAAL VOOR!!!

———————————————————–

OP WEG NAAR DE VOLGENDE HALTE:

Tja, het jaar gaan we weer verlaten en er komt weer een nieuw jaar aan. Wat ging die tijd toch snel zeg.

Als ik dan weer terug denk aan het afgelopen jaar, is er toch weer veel gebeurd.

De afgelopen tijd heb ik weer aardig wat stukken weggeschreven, voor velen van jullie rakend, confronterend, soms verwarrend, zichtbaar makend, ingevend in de hoop vooral een oplossing om gebeurtenissen gemakkelijker draagbaar te maken. Acceptatie is nog steeds het grootste wat we moeten overwinnen, als we praten over deze ervaringen.

Elke gebeurtenis, negatief of positief, heeft een bepaalde betekenis of boodschap. Ik wil dit in een geschreven stuk op een normale mogelijke en realistische manier benadrukken. Het is geen zwevend antwoord, maar enkel het simpel uitleggen van een gedachte die je hieraan kunt overhouden. Deze ervaringen kun je vaak op verschillende manieren uitleggen, negatief en ook positief. Het is ook maar net, hoe je erin zit en er naar wilt kijken. Ik wil dit zelf altijd vanuit een positieve en realistische kant belichten, zodat jullie hierin een mogelijke aanvaardbare acceptatie kunnen hebben.

Ik heb het afgelopen jaar veel mensen leren kennen, allemaal even bijzonder maar ook met een uniek levensverhaal. Oude vrienden tegen gekomen. Afgelopen jaar heb ik ook afscheid genomen van wat vrienden/familie, zij het op een bewuste manier maar ook een onverwacht.

Je kunt het op een positieve manier zien als een soort halte, je stopt en je moet weer doorgaan. Noodgedwongen of niet, de trein van het leven gaat door. Hard en leuk, langzaam of moeizaam, net zoals je het zelf ervaart.
Gebeurtenissen die we achter ons kunnen laten of accepteren wil ik toch benoemen:

– Ziekte overwinnen of ontdekken
– Nieuwe vrienden
– Overlijden familie/kennis
– Acceptatie
– Angsten overwinnen
– Nieuw werk
– Ontslag van werk
– Nieuwe uitdagingen
– Afvallen
– Geboorte
– Scheiding
– Relatie
– Trouwen
– Een ongeluk meemaken
– Stoppen met roken
– Fouten meemaken of zelf ervaren
– Sterker worden door omstandigheden
– Aanschaf van een auto of huis

Elke ervaring, positief of negatief leert ons sterker en bewuster maken/worden.

We moeten door, ja, MOETEN. Maar deze acceptatie is in sommige gevallen zwaar, ik weet het, maar daarvoor hebben we ons eigen gecreëerde omgeving.

EEN VOLGENDE HALTE:

De trein maakt zijn vertrouwde geluid,
langzaam rijd ik mijn verleden uit.

Ik had er nauwelijks weet van,
deze trein rijdt gewoon door.

Ik weet niet welke weg hij neemt,
maar deze word stil zichtbaar.

Hoe dichterbij de halte,
des te meer ik zie.

Op die dag wat ik niet eerder zag,
keek ik door het raam.

Zag ik,
hoe onze vriendschap was.

Met tranen langs mijn kin,
heb ik zin om door te rijden.

Deze vriendschap,
speciaal en onvoorwaardelijk.

Zullen wij doorgaan,
steeds als we weer stilstaan.

Een goede START in het nieuwe jaar,
laat het nieuwe licht in ons hart schijnen.

OP NAAR VOLGEND JAAR, “HERE WE COME”.

DE BOODSCHAP IS, BLIJF POSITIEF VOORUIT KIJKEN EN OP NAAR DE VOLGENDE HALTE.

In het jaar 2011

  Beste bezoeker, Welkom op mijn website. Ik wens u veel inspiratie en leesplezier. Waarom, wat en hoe: Je bent het hele leven al op zoek naar bepaalde antwoorden. Je wilt vaak het beste en tegen de minst mogelijke inspanning. Je komt soms in een … Lees verder

Geplaatst in Enkele geschreven stukken uit het boek: | Getagged | 19 reacties